چرخ خیاطی ماشینی است که از یک یا چند نخ برای ایجاد یک یا چند بخیه روی پارچه استفاده می کند و یک یا چند لایه پارچه را به هم می بافد یا می دوزد.
چرخ خیاطی می تواند پارچه هایی مانند پنبه، کتان، ابریشم، پشم، الیاف مصنوعی و همچنین محصولاتی مانند چرم، پلاستیک و کاغذ را بدوزد. دوخت های تولید شده مرتب، زیبا، صاف و محکم با سرعت دوخت سریع و استفاده آسان می باشد. و از آن اشکال هنری مانند گلدوزی با دست و گلدوزی کامپیوتری گرفته شده است.
توسعه جهانی
پس از انقلاب صنعتی در اواسط قرن-18، تولید در مقیاس بزرگ صنعت نساجی اختراع و توسعه چرخ خیاطی را ترویج کرد. ثبت شده است که در سال 1755، آلمانی ها حق اختراع چرخ خیاطی را در انگلستان ثبت کردند، اما شواهد کمی وجود دارد.
در سال 1790، نجار بریتانیایی توماس سینتی اولین کسی بود که اولین چرخ خیاطی دستی با دوخت زنجیره ای تک نخ را برای سوراخ کردن، نخ کشیدن نخ ها و دوخت کفش های چرمی اختراع کرد.
در سال 1841، بارتلمی تیمونیه، خیاط فرانسوی، یک چرخ خیاطی زنجیری با سوزن و قلاب اختراع و تولید کرد.
در سال 1845، الیاس هاو (همچنین با نام الیاس هاو شناخته می شود) به طور مستقل چرخ خیاطی را اختراع کرد.
در سال 1851، کارگر مکانیک آمریکایی I M. Shengjia (همچنین به عنوان Lechak Merit Shengjia شناخته می شود) چرخ خیاطی دوخت قفل را اختراع کرد و شرکت Shengjia را تأسیس کرد. این اولین شرکتی بود که در ایالات متحده شروع به تولید چرخ خیاطی کرد و در این دوره چرخ خیاطی ها بیشتر به صورت دستی بودند.
در سال 1859، شرکت Shengjia چرخ خیاطی پا را اختراع کرد. پس از اینکه توماس ادیسون موتور الکتریکی را اختراع کرد، در سال 1889، شرکت Shengjia موتور الکتریکی را برای به حرکت درآوردن چرخ خیاطی اختراع کرد. از آن زمان به بعد، دوره جدیدی از صنعت چرخ خیاطی آغاز شد.
در سال 1940، شرکت سوئیسی Erna یک چرخ خیاطی خانگی قابل حمل را با استفاده از پوسته دستگاه ریختهگری آلیاژ آلومینیومی و یک موتور الکتریکی داخلی اختراع کرد. پس از سال 1950، چرخ خیاطی چند منظوره خانگی بیشتر توسعه یافت.
در آن زمان تولید چرخ خیاطی بعد از ساعت در رتبه دوم قرار داشت.
در سال 1870، 69 شرکت تولید کننده چرخ خیاطی در ایالات متحده وجود داشت. در سال 1871، تولید سالانه چرخ خیاطی در ایالات متحده 700000 دستگاه بود. تا سال 1891، شرکت Shengjia در مجموع 10 میلیون چرخ خیاطی تولید کرده بود. می توان گفت تا مدت ها شرکت شنجیا اساساً تولید چرخ خیاطی جهان را در انحصار خود درآورد.
پس از جنگ جهانی دوم، صنعت چرخ خیاطی در آلمان غربی، ایتالیا و ژاپن به سرعت توسعه یافت. به جز شرکت هایی که هنوز چرخ خیاطی های خانگی با کیفیت بالا تولید می کردند، اکثر کشورهای اروپایی شروع به تولید چرخ خیاطی صنعتی کردند. در این دوره شرکت های ژاپنی چرخ خیاطی شروع به تولید چرخ خیاطی ارزان با بودجه دولتی و فروش آن به آمریکا و سراسر جهان کردند.
در اوایل دهه 1970، بازار چرخ خیاطی خانگی در کشورهای پیشرفته صنعتی اشباع شده بود و شرکت ها مجبور بودند در شرایط افزایش هزینه های نیروی کار به تولید چرخ خیاطی صنعتی روی بیاورند. کره جنوبی به ویژه از فرصت تایوان، چین و چین استفاده کرد تا صنعت چرخ خیاطی خود را افزایش دهد، چرخ خیاطی های متوسط و پایین تولید کند و آنها را به بازار بین المللی عرضه کند.